กว่าจะปิดงานได้.. มันช่างยากลำบากอะไรกันเช่นนี้

 ทำงานกับคอมยังคุยกันรู้เรื่องกว่า 555

ทำงานกับคนคุยกันแม่งทำไมไม่ค่อยจะเข้าใจอะไรกันบ้างฟ่ะ

 ชอบแก้งานตอนนาทีสุดท้ายเนี้ยเกลียดจิงๆ เลยยยยย...

 บอกอย่างโน้น พออีกวันจะเอาแม่งอีกอย่าง 555+ 

 

ใครทำงานแล้วอย่าทำนิสัยแบบนี้น่ะ คุยงานคุยกันให้เครียร์อย่าอ้ำๆอึ้งๆ

คนทำงานควรที่จะคิดน่ะ เรียนมากันตั้งกี่ปี นับจากอนุบาล ยังมาทำตัวเป็นคนไม่มีความคิด

คนทำงานด้วยแม่งเซ็งรู้ไหมครับ เสียเวลา เสียสมอง

 

Ps.อย่าเป็นกาฝากให้สังคมกันครับ บ้านเมืองจะได้พัฒนา

เอาแต่ว่าคนอื่นอย่างโน้นอย่างนี้ ตัวคุณดีพอหรือยัง ถ้ายังไม่ดีก็ปรับปรุงมันซ่ะบ้าง

แก่ไปอย่างเป็นแค่ไอ้แก่ หรืออีแก่หรือไงครับ ได้ยินเด็กๆมันด่ากันอยู่บ่อยๆ กะโหลกกะลาน่ะครับ 55555+

 

แสรดว่ะ 

จิตดี ทุกอย่างก็จะดี

posted on 03 Jun 2008 21:00 by munjai

ช่วงนี้อารมณ์.... ดี 555+

เออว่ะครับ พอทำตัวไม่เครียดมันก็ไม่เครียด ปล่อยๆ มันไปบ้าง ให้มันไหลไปเรื่อยๆ ก็ Ok

ดีเหมือนกันน่ะ หนังสือธรรมมะ สมัยนี้อ่านเข้าใจง่ายดี อ่านแล้วสบายใจดี

อ่านแล้วหน้าตาดีขึ้นไม่เชื่อก็ลองอ่านดูน่ะ

 

 

เอาล่ะไหนก็มาแหล่ะ ก็จะมาบ่นซักนิดซักหน่อย อิอิ คนมันเคยอ่ะเนอะ

วันก่อนไปนั่งกินสุรา กับแอนเดอะแก็งมา สนุกสนานเฮฮา ปาจิงโกะ ไปตามภาษา..

สักพักแอนเดอะแก็ง ก็ขึ้นไปเล่นดนตรีกันหมด ปล่อยหนุ่มโสดอารมณ์เปลี่ยวอย่าง

กระผมนั่งอยู่เดียวดาย...........

อย่าเพิ่งสงสาร 555+ นั่งไปนั่งมา ก็มีหนุ่มๆ มาเหล่ซ่ะงั้น ตอนแรกนึกว่างานเข้าซ่ะแล้ว อิอิ

มากับกันเป็นสิบเลยจะโดน สหตรีน ป่่าวหว่า 555+

พระเจ้าช่วยกล้วยทอด สักพักมันก็มา เดินลิ้วมาที่โต๊ะกระผม (หน้าตาแม่งอย่างโหด 555+)

เราก็นั่งท่าพร้อมเตรียมวิ่งแล้ว 555+

.

.

.

.

สุดท้ายเรื่องร้ายก็กลายเป็นดี 555+

เพื่อนผู้หญิงในกลุ่มเค้าคนนึงชอบซ่ะงั้น คราวนี้เลยงานเข้าของจริง

มั่วกินโต๊ะเค้าแม่งเลย อิอิ 55+

อย่าทำตามล่ะมันไม่ดี แต่ด้วยช่วงนี้ไม่อยากมีพันธะ 555+ ก็เลยเฉยๆ ไม่ตามผลงาน

เอาเบอร์มาแต่ก็หายไปแหล่ะ อยากเขียนใส่กระดาษมาให้ ถ้ามีโอกาศเจอคราวหน้า

ว่าจะลองคุยดูน้องเค้าน่ารักดี

เฮ้อ แต่มันก็ติดตรงที่ว่า.. เรื่องเดิมๆ ที่เคยบ่นนั่นแหล่ะ

ความรักนี้มันก็จริงๆเลย เหมือนประโยคที่ว่า

ที่เราต้องเจ็บปวดกับความรักน่ะ ไม่ใช่เพราะมันจากไปหรอก ...

แต่เพราะมันยังคงอยู่ต่างหาก


หลังจากใช้ชีวิตสะเปะสะป่ะ มาจะครบ 11 เดือน มันก็ไม่ยอมสิ้นสุด

คงต้องเริ่ม อะไรใหม่ๆ บ้างแล้ว ชีวิตมันคงต้องก้าวออกจากมุมอับๆ เหม็นบุหรี่สักที

มองย้อนกลับไป กูทำไปได้ยังไงว่ะ ปล่อยชีวิตไปเลอะเทอะไปกันใหญ่ หาเงินได้เท่าไหร่ก็ลงขวดหมดเนี้ย

ความผิดหวังมันต้องมีวันสิ้นสุด

 

พูดไปผมก็ยังโชคดีกว่าหลายๆคนอยู่เยอะ.. มีทุกอย่างทั้งกำลังใจ คนสนับสนุน เรื่องงาน เรื่องเงิน

 แต่สิ่งที่หวังและต้องการที่สุด กลับไม่มี....

บ้างคนอาจมองว่า ไอ้เรื่องความรัก.. เรื่องขำๆ เลิกก็หาใหม่ ผู้ชายน่ะเมิงอ่ะ

เออ เมื่อก่อนก็คิดอย่างนั้นครับ... เมื่อก่อนผมอ่ะตัวแรดเลย เปลี่ยนคนสนุกสนาน

แต่นั้นมันคนละเรื่องเดียวกันเลยน่ะ มารู้ก็ตอนที่เรารู้สึกว่า เรารักเท่านั้นเอง 

 ความรู้สึกแบบนี้มันหายากน่ะบอกไม่ถูกเหมือนกัน  มันไม่ใช่เรื่องหน้าตา เรื่องสังคม

แต่มันเป็นเรื่องของความรู้สึกล้วนๆ

 

ตอนนี้ได้แต่พยายามเวลาฉันลืมตาฉันจะไม่นึกถึงแก

ส่วนตอนหลับตาฉันคอนโทรลอะไรไม่ได้  ถ้ามันยังฝังใจ ก็ต้องปล่อยให้มันเป็นไป ไม่โทษแกหรอก

ผิดที่ฉันเองเนี้ยแหล่ะ

 

ตอนนี้ไม่พร้อมจะรับใครมาแทนที่แกได้เท่านั้นเอง แต่สันดานผู้ชายมันก็ยั่งลึกเลยมีปัญหามาอิรุงตุงนังไปหมด

เฮ้อจะบอกคนที่ไปหวานใส่ไว้ยังไงดีหว่า.... ชอบทำให้คนอื่นคิดว่าไปจีบซ่ะเรื่อยเลย จริงๆไม่ได้คิดอะไรเลย

กรรมเลยตามสนอง โดนโทรตามตลอดอยู่ไหนทำอะไร โทรกันไม่หยุดไม่หย่อน

โทรกันจนตูลืมโทรศัพท์ทิ้งไว้ร้านเหล้า เซ็งเป็ดไป หายซิครับ ถามได้ สบายไปซื้อใหม่

แต่จะยังไม่ใช้หรอกว่าจะปล่อยทิ้งไว้สักเดือนคงเลิกโทรกันสักที...

ไม่รู้จะไปบอกเค้าว่ายังไงดี ไม่ได้คิดอะไร... เฮ้อใครมีทางออกบอกหน่อยแล้วกัน ตกม้าตายเองซ่ะแล้ว